تجربه تحصیل در رشته پرستاری :

سلام میخوام تجربه هامو از رشته ی پرستاری بگم
اول اینکه هیچوقت توی انتخاب رشته دانشگاه های کوچیک رو تو اولویت هاتون نزنید.چون واقعا دانشگاه خیلی مهمه و حتی شهر دانشگاه هم‌مهمه
دانشگاه های شهر کوچیک واقعا آدم رو افسرده و سرخورده میکنن و هیچ جای پیشرفتی هم ندارن مخصوصا اگر خوابگاهی باشین ممکنه دلتون بخواد کلاس زبان یا باشگاهی یا کلا یه مهارتی یادبگیرین که احتمالش خیلی کمه اون شهر کوچیک داشته باشه.

دوم راجب دوران دانشجویی پرستاری
دانشجویی نسبتا خوبیه، چون تنوع داره. دروس تئوری و عملی تو دانشکده و بیمارستان، مخصوصا اگه علاقه داشته باشین،واقعا جالبه.
و این‌که..خب اطلاعاتو همچنین مهارت هایی بدست میارین که توی زندگیتونم به دردتون میخوره.
پرستیژ نسبتا بالایی داره .و رشته ایه که هیچوقت یک پرستار بیکار نمیشه. حتی اگه استخدام رسمی هم نشه ، بلاخره میتونه دستشو یجایی بند کنه. حتی امکان اینکه مستقل بشه هم هست که خب اون توضیحاتش زیاده ..
اما راجب خود کار پرستاری..
حقیقتا به عنوان کسی که چند ماهی هست طرحمو شروع کردم ، فقط با خودم میگم ای کاش دوباره کنکور میدادم و هیچوقت وارد رشته پرستاری نمیشدم.
اگر میخواین بخاطر درآمد و اینکه شغلی داشته باشین،پرستاری رو بزنین، مثل خود من.. بنظرم اصلا اینکار رو نکنین ( البته من خودم موقع انتخاب رشته بیشتر هدفم مهاجرت سریع بود که خب برای اینکار بهترین رشته است واقعا)
چون واقعا انقدر فشار روحی و جسمی این شغل بالاست که اگر بدون علاقه واردش بشین تهش مثل من پشیمون میشین و میرین سمت توقف زدن
خیلی باید صبور باشین..باید با بیمار و همراهاش،همکارای بی شعور،خطرات شغلی و آلودگی ها،شیفت های سنگین،سرپرستار و خیلی چیزای دیگه کنار بیاین
امیدوارم کمک کننده بوده باشه.
- 🌸