تجربه تحصیل در رشتههای پیراپزشکی :
سلام
بد نیست در حال حاضر که زمان تعیین رشته برای کنکور سراسری هست تجربیات خودمان را در رشتههای مختلف با دیگران به اشتراک بگذاریم.
من لیسانس پرتو درمانی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و فوق لیسانس مهندسی پرتو پزشکی از دانشگاه علوم و تحقیقات دارم
بد نیست ابتدا در مورد تاریخچه پیراپزشکی بگم خدمتتون:
در گذشته پیراپزشکی در ایران به صورت آکادمیک وجود نداشته و پزشکان در رشتههای مورد نیاز افرادی را بدون در نظر گرفتن مدرک تحصیلی به صورت اجمالی و مختصر برای دورههای خاص مورد نیاز به بعضی از مراکز میفرستادند و اً در مطبها و کلینیکها از این افراد استفاده میکردند و به طبع از اینجور افراد که اصطلاحاً تکنسین هم گفته می شدند انتظارات خیلی زیادی داشتند.
این افراد هم بعضاً هر نوع کاری علی الخصوص در بخشهای خصوصی برای کارفرماهاشان انجام میدادند
و این دیدگاه و انتظار همچنان در ارتباطهای پزشکان و کادر علمی آکادمیک پیراپزشکی همچنان پابرجاست و در واقع به پیراپزشکان به چشم به چشم نیروی کار و نه نیروی علمی و جزو تیم درمانی و صاحب نظر نگریسته میشود
و نیروی خوب نیرویی هست که تراکتوربار براشون درآمدزایی کند و اظهار نظر هم نکنند و فی الواقع نیروی بله قربانگو را یشتر میپسندند
به همین جهت از دو نظر باید به این رشتهها برای انتخاب رشته توجه کرد:
۱) رابطه کارفرما با کادر پیراپزشک صحیح و اصولی نیست
۲) افرادی هم که این رشته را انتخاب میکنند افرادی هستند که نمرات خوبی نداشتند و رتبههای بالای کنکور را داشته اند و زیاد علاقهای به ایجاد محیط علمی و مطالعه و جو آکادمیک ندارند و جو حاکم در این مراکز بیشتر جنبه کارگری دارد تا آکادمیک
بعلاوه اینکه کارفرمایان از لحاظ حقوق هم با کادر راپزشک به صورت کارمندی و کارگری برخورد میکنند و معمولاً حقوق مزایایی در خور کادر علمی و درمانی داده نمیشود
و از لحاظ شئونات اجتماعی چه در سطح همکاران و چه از لحاظ محیط کاری چندان چنگی به دل نمیزند.
- 😀
سلام
بد نیست در حال حاضر که زمان تعیین رشته برای کنکور سراسری هست تجربیات خودمان را در رشتههای مختلف با دیگران به اشتراک بگذاریم.
من لیسانس پرتو درمانی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و فوق لیسانس مهندسی پرتو پزشکی از دانشگاه علوم و تحقیقات دارم
بد نیست ابتدا در مورد تاریخچه پیراپزشکی بگم خدمتتون:
در گذشته پیراپزشکی در ایران به صورت آکادمیک وجود نداشته و پزشکان در رشتههای مورد نیاز افرادی را بدون در نظر گرفتن مدرک تحصیلی به صورت اجمالی و مختصر برای دورههای خاص مورد نیاز به بعضی از مراکز میفرستادند و اً در مطبها و کلینیکها از این افراد استفاده میکردند و به طبع از اینجور افراد که اصطلاحاً تکنسین هم گفته می شدند انتظارات خیلی زیادی داشتند.
این افراد هم بعضاً هر نوع کاری علی الخصوص در بخشهای خصوصی برای کارفرماهاشان انجام میدادند
و این دیدگاه و انتظار همچنان در ارتباطهای پزشکان و کادر علمی آکادمیک پیراپزشکی همچنان پابرجاست و در واقع به پیراپزشکان به چشم به چشم نیروی کار و نه نیروی علمی و جزو تیم درمانی و صاحب نظر نگریسته میشود
و نیروی خوب نیرویی هست که تراکتوربار براشون درآمدزایی کند و اظهار نظر هم نکنند و فی الواقع نیروی بله قربانگو را یشتر میپسندند
به همین جهت از دو نظر باید به این رشتهها برای انتخاب رشته توجه کرد:
۱) رابطه کارفرما با کادر پیراپزشک صحیح و اصولی نیست
۲) افرادی هم که این رشته را انتخاب میکنند افرادی هستند که نمرات خوبی نداشتند و رتبههای بالای کنکور را داشته اند و زیاد علاقهای به ایجاد محیط علمی و مطالعه و جو آکادمیک ندارند و جو حاکم در این مراکز بیشتر جنبه کارگری دارد تا آکادمیک
بعلاوه اینکه کارفرمایان از لحاظ حقوق هم با کادر راپزشک به صورت کارمندی و کارگری برخورد میکنند و معمولاً حقوق مزایایی در خور کادر علمی و درمانی داده نمیشود
و از لحاظ شئونات اجتماعی چه در سطح همکاران و چه از لحاظ محیط کاری چندان چنگی به دل نمیزند.
- 😀
تجربههای حرفهای
0
پسند
نظرات
353 نظرمن سرگرمیمه اخه😂