فقط کمی آهسته‌تر.
تام هاردی یکی از گیراترین بازیگران نسل خودش است. مردی که به نقش های متفاوت و پرالتهاب روی پرده معروف است، اما این‌جا از چیز آرام‌تری سخن میگوید‌: این‌که گاهی لازم است بایستی.
دنیا تند می‌رود. برای چیزهایی که اصلاً فوری نیستند، عجله می‌خواهد. ذهن را پر می‌کند از صدا و تصویر و شلوغی‌ای که هیچ‌وقت به آرامش نمی‌رسد. بیشتر آدم‌ها هم با همین سرعت می‌دوند، بی‌آن‌که بپرسند مجبورند یا نه. بی‌آن‌که بپرسند اگر فقط کمی آهسته‌تر بروند، چه می‌شود. نه این‌که بایستی. نه این‌که همه‌چیز را رها کنی. فقط آهسته‌تر. با سرعت خودت. نه با سرعتی که دنیا برایت تعیین کرده.
قوی‌ترین راه برگشتن به خودت، ساده‌ترینش هم هست: خواب. نه برنامه. نه روال صبحگاهی. فقط استراحت. این‌که هرچه امروز ازت خواسته و هرچه فردا خواهد خواست را، برای چند ساعت، زمین بگذاری. در همین رها کردن، چیزی برمی‌گردد که شلوغی به آن نمی‌رسد. ذهن آرام می‌شود. بدن خودش را جمع می‌کند. و آدم، بالاخره، به بدنش می‌رسد؛ بدنی که تمام روز کشیده شده.
حق داری ساکن باشی. حق داری آهسته بروی. حق داری چشم ببندی و بگذاری دنیا چند ساعت بدون تو ادامه پیدا کند. صبح هنوز همان‌جا است.
استراحت ضعف نیست. راه برگشتن است.

مولانا: آیا عشق انتخاب است؟
شمس: تو خیال می کنی انتخاب کرده ای؟
عشق پیش از انتخاب تو، تو را انتخاب کرده است...

مولانا: جهان تاریک است، چگونه قدم بردارم؟
شمس: تو خود شعله باش؛
تاریکی به احترامِ نورت کنار می‌رود...

خیلی در کل کار پولسازیه

آخرشم ۵۰ تا گیره درآوردم از موهای طرف

حتما برو خیلی درآمد داره من تازگی ۴۰ تومن پیاده شدم

آها امان از این کمک درسی ها آزمون ها

وا یه چی مثل قلم چی و... کلاس انلاینه

ماز چی هس

ماز گرفتم داشتم می‌دیدم