تجربه تحصیل در دانشگاه فناوریهای نوین آمل :
سلام. میخواستم راجع به تجربهام از دانشگاه فناوریهای نوین آمل صحبت کنم و امیدوارم چیزهایی که میگم برای کسانی که قصد انتخاب این دانشگاه رو دارن مفید باشه.
اول از همه بگم که تجربه مستقیم من مربوط به دوره کارشناسیه، اما درباره ارشد هم از دوستان و دانشجوهای این مقطع پرسوجو کردم و چیزهایی که میگم بر اساس همین تجربهها و شنیدههاست.
تا جایی که من میدونم، دانشگاه حدود ۱۰ تا ۱۵ ساله که از دانشگاه مازندران مستقل شده و قبل از اون، بیشتر بهعنوان یک دانشکده زیرمجموعه دانشگاه مازندران فعالیت میکرده.
از نظر فضای فیزیکی، دانشگاه مجموعه نسبتاً کوچکیه و ساختمانهای اصلیش محدوده؛ یک بخش داخل شهر و یک بخش خارج از شهر قرار داره. از نظر امکانات رفاهی هم نباید انتظار خیلی زیادی داشته باشید. فضای سبز قابلتوجه، نیمکتهای کافی، کافه درستوحسابی، کتابخونه یا سالن مطالعه مجهز و امکانات رفاهی متنوع چندانی وجود نداره. حتی زمانی که من فارغالتحصیل شدم، تازه داشتن یک سالن برای سلف و امکانات مربوط به اون میساختن.
اما آزمایشگاهها نقطه قوت دانشگاه محسوب میشن. مخصوصاً در رشته دامپزشکی، آزمایشگاهها واقعاً خوب و مجهزن و امکانات مناسبی برای کار عملی وجود داره. برای رشتههایی مثل بیوتکنولوژی، میکروبیولوژی و بعضی رشتههای علوم پایه، امکانات آزمایشگاهی در حد دامپزشکی نیست؛ ولی بعضی از استادها واقعاً تلاش میکنن کمبود امکانات مانع یادگیری دانشجو نشه و تا جایی که امکان داره سرفصلهای وزارت علوم رو پوشش بدن.
از نظر اساتید هم نمیشه یک نظر کلی داد. بعضی از استادها واقعاً باسواد و دلسوزن و میتونن تجربه خوبی برای دانشجو بسازن، ولی طبیعتاً همه در یک سطح نیستن.
ارشد و پایاننامه
در مورد دوره ارشد، طبق چیزهایی که از دوستانم پرسیدم و از دانشجوهای این مقطع شنیدم، امکانات رفاهی تفاوت خیلی چشمگیری با کارشناسی نداره و همچنان با محدودیتهای دانشگاه از نظر امکانات مواجه هستید.
اما درباره پایاننامه، تفاوت اصلی میتونه به استاد راهنما برگرده. بعضی از استادهای خوب دانشگاه واقعاً برای دانشجو وقت میذارن و اگر وسیله یا امکاناتی برای انجام کار پژوهشی لازم باشه، سعی میکنن به هر شکلی که شده اون امکانات رو فراهم کنن تا دانشجو بتونه کارش رو انجام بده.
در مقابل، از بعضی استادها هم تجربههای متفاوتی شنیدم؛ استادهایی که بیشتر تمرکزشون روی گرفتن مقاله بوده و در بعضی موارد دانشجوها احساس میکردن بیشتر از اینکه آموزش و پژوهش واقعی دریافت کنن، ازشون کار گرفته میشه. بنابراین اگر قصد ارشد دارید، به نظرم انتخاب استاد راهنما میتونه حتی از خود دانشگاه هم مهمتر باشه و بهتره قبل از انتخاب، حتماً درباره استادهای گروه و تجربه دانشجوهای قبلی تحقیق کنید.
خوابگاه
دانشگاه خوابگاه اختصاصی به معنای معمول نداره و برای دانشجوها ساختمانهای اجارهای در نظر گرفته شده. طبق تجربهای که من داشتم و چیزهایی که از بچهها شنیدم، شرایط این خوابگاهها چندان رضایتبخش نیست و خیلی از دانشجوها ترجیح میدن هزینه بیشتری پرداخت کنن و در خوابگاههای خودگردان داخل شهر ساکن بشن.
بنابراین اگر ساکن آمل یا شهرهای اطراف هستید و امکان رفتوآمد دارید، انتخاب این دانشگاه از نظر هزینه خیلی منطقیتر میشه. ولی اگر دانشجوی خوابگاهی هستید، حتماً قبل از تصمیمگیری هزینه خوابگاه، رفتوآمد و هزینههای زندگی رو با گزینههای دیگه مقایسه کنید؛ چون ممکنه مجموع هزینهها بیشتر از چیزی بشه که در ابتدا تصور میکنید.
از طرف دیگه، تجربه من از حراست نسبتاً خوب بود و در مقایسه با چیزهایی که از بعضی دانشگاههای دیگه شنیدم، خیلی سختگیر و اذیتکننده نبود.
جو دانشجویی هم یکی از نکات مثبت دانشگاهه. بچهها معمولاً صمیمی و با هم راحتن و فضای اجتماعی دانشگاه، حداقل در دورهای که من اونجا بودم، خوب و دوستانه بود.
خود شهر آمل
اگر بخوام جدا از دانشگاه درباره خود آمل بگم، به نظرم یکی از مزیتهای مهمش موقعیت شهره. تفریح همیشه در دسترسه! تقریباً با یک فاصله کوتاه هم به دریا دسترسی دارید و هم به جنگل؛ یعنی اگر اهل طبیعت و بیرون رفتن باشید، گزینههای زیادی اطرافتون هست.
رطوبت هوا هم، حداقل برای من، به اندازه بعضی شهرهای نزدیکتر به ساحل آزاردهنده نبود. مردم شهر هم عموماً مهربون و خوشبرخوردن.
فقط یک نکتهای که به نظرم بد نیست حواستون بهش باشه، بحث خرید و قیمتهاست. بعضی فروشندهها ممکنه با دانشجو یا کسی که مسافر به نظر میاد، قیمت متفاوتی حساب کنن؛ بنابراین مخصوصاً موقع خرید میوه و چیزهای روزمره، قیمتها رو چک کنید و حواستون باشه سرتون کلاه نره.
- 🪽
سلام. میخواستم راجع به تجربهام از دانشگاه فناوریهای نوین آمل صحبت کنم و امیدوارم چیزهایی که میگم برای کسانی که قصد انتخاب این دانشگاه رو دارن مفید باشه.
اول از همه بگم که تجربه مستقیم من مربوط به دوره کارشناسیه، اما درباره ارشد هم از دوستان و دانشجوهای این مقطع پرسوجو کردم و چیزهایی که میگم بر اساس همین تجربهها و شنیدههاست.
تا جایی که من میدونم، دانشگاه حدود ۱۰ تا ۱۵ ساله که از دانشگاه مازندران مستقل شده و قبل از اون، بیشتر بهعنوان یک دانشکده زیرمجموعه دانشگاه مازندران فعالیت میکرده.
از نظر فضای فیزیکی، دانشگاه مجموعه نسبتاً کوچکیه و ساختمانهای اصلیش محدوده؛ یک بخش داخل شهر و یک بخش خارج از شهر قرار داره. از نظر امکانات رفاهی هم نباید انتظار خیلی زیادی داشته باشید. فضای سبز قابلتوجه، نیمکتهای کافی، کافه درستوحسابی، کتابخونه یا سالن مطالعه مجهز و امکانات رفاهی متنوع چندانی وجود نداره. حتی زمانی که من فارغالتحصیل شدم، تازه داشتن یک سالن برای سلف و امکانات مربوط به اون میساختن.
اما آزمایشگاهها نقطه قوت دانشگاه محسوب میشن. مخصوصاً در رشته دامپزشکی، آزمایشگاهها واقعاً خوب و مجهزن و امکانات مناسبی برای کار عملی وجود داره. برای رشتههایی مثل بیوتکنولوژی، میکروبیولوژی و بعضی رشتههای علوم پایه، امکانات آزمایشگاهی در حد دامپزشکی نیست؛ ولی بعضی از استادها واقعاً تلاش میکنن کمبود امکانات مانع یادگیری دانشجو نشه و تا جایی که امکان داره سرفصلهای وزارت علوم رو پوشش بدن.
از نظر اساتید هم نمیشه یک نظر کلی داد. بعضی از استادها واقعاً باسواد و دلسوزن و میتونن تجربه خوبی برای دانشجو بسازن، ولی طبیعتاً همه در یک سطح نیستن.
ارشد و پایاننامه
در مورد دوره ارشد، طبق چیزهایی که از دوستانم پرسیدم و از دانشجوهای این مقطع شنیدم، امکانات رفاهی تفاوت خیلی چشمگیری با کارشناسی نداره و همچنان با محدودیتهای دانشگاه از نظر امکانات مواجه هستید.
اما درباره پایاننامه، تفاوت اصلی میتونه به استاد راهنما برگرده. بعضی از استادهای خوب دانشگاه واقعاً برای دانشجو وقت میذارن و اگر وسیله یا امکاناتی برای انجام کار پژوهشی لازم باشه، سعی میکنن به هر شکلی که شده اون امکانات رو فراهم کنن تا دانشجو بتونه کارش رو انجام بده.
در مقابل، از بعضی استادها هم تجربههای متفاوتی شنیدم؛ استادهایی که بیشتر تمرکزشون روی گرفتن مقاله بوده و در بعضی موارد دانشجوها احساس میکردن بیشتر از اینکه آموزش و پژوهش واقعی دریافت کنن، ازشون کار گرفته میشه. بنابراین اگر قصد ارشد دارید، به نظرم انتخاب استاد راهنما میتونه حتی از خود دانشگاه هم مهمتر باشه و بهتره قبل از انتخاب، حتماً درباره استادهای گروه و تجربه دانشجوهای قبلی تحقیق کنید.
خوابگاه
دانشگاه خوابگاه اختصاصی به معنای معمول نداره و برای دانشجوها ساختمانهای اجارهای در نظر گرفته شده. طبق تجربهای که من داشتم و چیزهایی که از بچهها شنیدم، شرایط این خوابگاهها چندان رضایتبخش نیست و خیلی از دانشجوها ترجیح میدن هزینه بیشتری پرداخت کنن و در خوابگاههای خودگردان داخل شهر ساکن بشن.
بنابراین اگر ساکن آمل یا شهرهای اطراف هستید و امکان رفتوآمد دارید، انتخاب این دانشگاه از نظر هزینه خیلی منطقیتر میشه. ولی اگر دانشجوی خوابگاهی هستید، حتماً قبل از تصمیمگیری هزینه خوابگاه، رفتوآمد و هزینههای زندگی رو با گزینههای دیگه مقایسه کنید؛ چون ممکنه مجموع هزینهها بیشتر از چیزی بشه که در ابتدا تصور میکنید.
از طرف دیگه، تجربه من از حراست نسبتاً خوب بود و در مقایسه با چیزهایی که از بعضی دانشگاههای دیگه شنیدم، خیلی سختگیر و اذیتکننده نبود.
جو دانشجویی هم یکی از نکات مثبت دانشگاهه. بچهها معمولاً صمیمی و با هم راحتن و فضای اجتماعی دانشگاه، حداقل در دورهای که من اونجا بودم، خوب و دوستانه بود.
خود شهر آمل
اگر بخوام جدا از دانشگاه درباره خود آمل بگم، به نظرم یکی از مزیتهای مهمش موقعیت شهره. تفریح همیشه در دسترسه! تقریباً با یک فاصله کوتاه هم به دریا دسترسی دارید و هم به جنگل؛ یعنی اگر اهل طبیعت و بیرون رفتن باشید، گزینههای زیادی اطرافتون هست.
رطوبت هوا هم، حداقل برای من، به اندازه بعضی شهرهای نزدیکتر به ساحل آزاردهنده نبود. مردم شهر هم عموماً مهربون و خوشبرخوردن.
فقط یک نکتهای که به نظرم بد نیست حواستون بهش باشه، بحث خرید و قیمتهاست. بعضی فروشندهها ممکنه با دانشجو یا کسی که مسافر به نظر میاد، قیمت متفاوتی حساب کنن؛ بنابراین مخصوصاً موقع خرید میوه و چیزهای روزمره، قیمتها رو چک کنید و حواستون باشه سرتون کلاه نره.
- 🪽
تجربههای حرفهای
0
پسند
نظرات
151 نظرمامان من از روز پریودی خواهر کم کم همه چیزو خودش رفته رفته گفت😂
چون سر من تجربه کسب کرده بود که نگه بچه تو شوک عظیمی میره
ولی نزار حریم شما از بین بره
تلفن و با مهارت محوری ازش دور کن و با کارهای مفید تو خونه سرگرمش کن
وقتی اگاهی ندی بچه فکرمیکنه حتما چیز خاصیه و میره درگیرش میشه
تازه چت جی پی تی هم چیزای بد نمیگه صرفا در حیطه علمی صحبت میکنه
بهتره شماهم بهش اگاهی بدید چون ۱۵ سال سن اوکیه ایه برا دونستن این چیزا توی این دور و زمونه
چون از شما در طول سال ها جواب درست نگرفته کم کم به این طرف کشیده شده
از هر طریق ممکن دنبال جواب سوالاتش رفته و طبیعی است باید به جواب برسه
کاری که شما باید انجامش بدی
اول شناخت رده سنی بچه
بر اساس آگاهی که کسب کردی با بچه خودت ارتباط بگیر البته کم کم با روش های مختلف
مثلاً چت کردن
کتاب خواندن
غذا مورد علاقه اش پخت کردن
آشپزی
در جمع و مهمونی ها با بچه آن ارتباط بگیر
وووو به نتیجه خوب می رسی
اشکال نداره من الان بهتون پیام میدم
به خودتون برگردین همین کنجکاوی روداشتی
اماچون اون موقع این امکانات نبود
خیلی نمیتونستیم تحقیق وبررسی کنیم.