تجربه ی داشتن فرزند خوانده :

دوستان من چهار ساله که فرزند خوانده دارم و میخواستم تجربمو بگم،اول اینکه اگه حرف و قضاوت دیگران براتون مهمه به هیچ وجه چنین تصمیمی نگیرید،من اولش کلی با خودم کلنجار رفتم و یاد گرفتم حرف هیچکسی روم تاثیر نذاره و الانم اصلا برام مهم نیست کسی بچه منو چه قضاوتی کنه،دوم اینکه بچه هایی که تو نوزادی رها شدن متاسفانه دوران جنینی سختی هم داشتن و به دلیل استرس و تغذیه نامناسب مادر و هزار تا بلایای دیگه ممکنه مشکلاتی از جمله بیش فعالی و اختلالات روحی داشته باشن که فقط با صبوری و پیگیری قابل درمانه،بچه من انگار از پوست و گوشت و استخوان خودمه و هرگز از این کارم پشیمان نیستم فقط صبوری و شکیبایی تو این راه مهمه.راستی یادمون باشه حتی به شوخی هم به کسی نگیم از پرورشگاه اوردنت چون خودم بارها حتی تو تلوزیون یا فضای مجازی دیدم این شوخی رو و ممکنه بچه ای تو این شرایط باشه و عمیقا قلبش بشکنه،مواظب این فرشته ها باشیم اونا گناهی نکردن که جای اشتباه به دنیا اومدن اونها پاک ترین فرشته های زمین هستن.
- 😤