تجربه تحصیل در دانشکده هنر دانشگاه شهید چمران (واحد شوشتر) :

سلام دوستان
گفتم تا بحث دانشگاه‌ها هستش و انتخاب رشته و اینام نزدیکه منم بیام تجربه‌مو بگم
خب ببینید، اول از همه اینکه همه وقتی میخوان دانشگاه چمران قسمت دانشکده هنرش رو برای انتخاب رشته بزنن، با تصور اینکه این دانشکده در اهواز قرار داره این کار رو انجام میدن، بعدش شده حتی برای ثبت نام وارد اهواز میشن!
اما نه، دانشکده هنر توی شوشتر قرار داره، بین دانشگاه آزاد و پیام نوره و کلا دو رشته‌ی گرافیک (ارتباط تصویری) و نقاشی رو ارائه میده
از خوبیای اونجا بخوام بگم، محیطش اوکیه و دانشجوهای دختر می‌تونن با لباسای کوتاه برن و بیان (ولی بعضی جاها خیلی حساسن سر این موضوع)
محیط سرسبز و زیبایی داره، حتی گاهی بعضی دانش آموزا رو هم واسه اردو و هم برای آشنایی با فضای اونجا، میارن اونجا
چند استاد هستن که دانش خوبی دارن و اخلاقشون هم واقعا خوبه، می‌تونی ازشون چیزهای خوبی یاد بگیری
برای گشت و گذار هم شوشتر چون بیشتر یه شهر با بافت سنتی هست، اگه به فضاهای سنتی علاقه داشته باشی گزینه خوبیه
خود مردم شوشتر هم خوبن، و بذار بگم که کلا خوزستانی‌ها مردم خونگرمی هستن و اگه به کمکی نیاز داشته باشی به خوبی راهنماییت می‌کنن
خوابگاه دخترها هم توی خود دانشگاه هست و این مزیت خوبیه؛ چون برای کلاس‌ها توی ساعات مشخصی میتونی با سرویس دانشکده (یا راننده‌های خانم توی دانشکده) بری به کلاس‌هات برسی یا اگه دوست داشته باشی پیاده روی کنی، از قبل مدتی زودتر بیدار بشی و با یه پیاده روی اندک برسی به ساختمون
از بدیاش بگم🫠
ببینید دوستان، می‌دونم شاید خیلی‌ها با این حرفم موافق نباشن؛ ولی وقتی شما توی یه هنرستان خیلی خوب توی یکی از شهرهای بزرگ درس خونده باشی، وقتی وارد دانشگاه میشی ممکنه در بعضی جهات کمی ناامید بشی!
چرا؟ چون توی شهرهای بزرگ به هنر بها میدن، ولی توی شهرهای محروم یا کوچیک، هنر رو خیلی پایین‌تر در نظر می‌گیرن و از اونجایی که بستگان خودم شوشتری هستن، به شخصه بارها دیدم که به هنر به چشم یه رشته واسه تنبل‌ها نگاه می‌کنن
واسه همین وقتی وارد اونجا میشی چندین استاد هستن که یا رشته‌شون چیزی که آموزش میدن نبوده و سررشته‌ای ندارن، یا علمی ندارن و صرفا طبل توخالی هستن... می‌دونم از اینا توی دانشگاه‌ها زیاده، ولی رشته‌های هنری فرق دارن چون عملی هستن و باید استادهایی باشن که بتونن بهت آموزش بدن! من راستش زمانی که هنرستان بودم، تمام این واحدهایی که الان گذروندم رو توی مدرسه با دانش خیلی خوب بهم یاد دادن ولی اینجا الان عملا هیچی به جز چندتا چیز کوچیک یاد نگرفتم:)
همچنین، شوشتر یه شهر کوچیکه با تفکر کاملا بسته... امیدوارم به شوشتری‌های عزیز برنخوره ولی وقتی وارد خیابون میشی، همینجوری مردم نگاهت می‌کنن یا از کنار هر پسر جوونی (خصوصا اینا که سوار موتورن) رد میشی یه متلک میندازن بهت😐 قشنگ توی دویست سال پیش گیر کردن بعضیا...
از طرفی من خودم زندگی توی شهر کوچیک رو دوست ندارم، چون یکم که بهش خو بگیری، کم کم همه می‌شناسنت و هرجا بری یه آشنا پیدا میشه که بگه عه فلانی
و من این قضیه رو دوست ندارم...
در ضمن چیز دیگه‌ای که هست اینه که شما وقتی وارد دانشگاه یه شهر میشی و یه رشته رو می‌خونی، خواه ناخواه اساتید به دانشت نگاه می‌کنن و ارتباطاتی باهات می‌سازن که ممکنه در آینده به دردت بخوره؛ اما من فکر می‌کنم توی یه شهر کوچیک وقتی مثلا رشته گرافیک یا نقاشی رو بخونی و با اساتیدش تعامل داشته باشی، چندان به دردت نمی‌خوره چون توی شهرهای کوچیک یا استان‌های محروم، چیزی که بهش بها میدن همون رشته‌های نظریه نه رشته‌های هنری...
و اگه بخوام یه نصیحت خواهرانه بهتون بکنم اینه که اگه بعد از قبولی دیدید جایی قبول شدید که دوست ندارید و پول آزاد رو دارید یا می‌تونید پشت کنکور بمونید، لطفا اونجا رو نرید... من هیچکدوم این شرایط رو نداشتم و مجبور شدم بیام... همچنین، برای رشته هنری فرقی نمی‌کنه که شما آزاد درس خوندی یا دولتی؛ چون در نهایت چیزی که مهمه کیفیت کار شماست
ببخشید که طولانی شد، امیدوارم به دردتون بخوره🤍.
- 💕