تجربه دانشگاه راه دور رفتن :
پیام بچه هایی که راجب دانشگاه های راه دور و نزدیک حرف زدن بودن رو دیدم و خواستم یه چیزی بگم.
من حدود دو ساله دانشگاه را دور قبول شدم، از همون اول هم توی انتخاب رشته دانشگاه شهر خودمون رو آخر آخر آخر زده بودم.
برای یه سری از بچه ها که محیط خانواده سمیه. یا میخوان استقلال خودشونو داشته باشن یا اینکه عقاید مذهبیشون با خانوادشون فرق داره و حتی پوشش مورد نظرشونم نمیتونن با خیال راحت کنار خانواده داشته باشن باید بگم که دانشگاه راه دور بهترین گزینهست.
خیلی سختی داره بچه ها خصوصا اگه مثل من دوازده ساعت راهتون دور باشه ولی همچنان تک تک اون سختیا بهتر از موندن توی محیط سمی و خفقان آور و از دست دادن سلامت روانتونه.
البته ما وضعیت مالیمون چندان تعریفی نداره و خب طبیعتا این سختی برای من بیشتره، با این حال من بازم سلامت روانم رو انتخاب میکنم.
اگر محیط خانوادتون خوبه و باهاش اوکی اید، خودتونو با دانشگاه راه دور اذیت نکنید اما اگه مثل من تنها راه جداییتون دانشگاهه، این بهترین و کم خطر ترین مسیره فقط حواستون باشه از ازادیتون سو استفاده نکنید و توی هیچ چیزی زیاده روی نکنید خصوصا اگه مثل من دانشگاه مقصدتون تو شهر کوچیکیه، سریع تو کل دانشگاه حاشیه براتون ایجاد میشه.
یه سری کارای جدید رو امتحان کنید اما اصلا اصلا اصلا تا جای ممکن غیر قانونی نباشه مثل گل و مشروب و مواد و پارتی و ...
چون اگه بگیرنتون و شمام کسیو اینجا نداشته باشید خیلی براتون بد میشه.
تعادل رو حفظ کنید و تو اون چند سال سعی کنید دور از چشم خانوادتون تا میتونین پس انداز کنید تا بعد از اتمام تحصیل که برگشتین شهرتون و خواستین شغل پیدا کنید، سریع خونه جدا بگیرید.
خیلیا رو اینجا دیدم که کلا برنگشتن و همونجا با ارتباط با اساتید شغل پیدا کردن و همونجا خونه گرفتن، اینم راه خوبیه اگه کلا نمیخواید برگردید .
خلاصه که این سالم ترین راهه برای جدایی از خانواده سمی.
خیلی خیلی خیلی بهتر از استفاده از راه فرار ازدواجه. خصوصا اگه دختر هستین ازدواج اصلا راه مناسبی برای فرار از اون محیط نیست اصلا این اشتباهو نکنید.
استقلال و تصمیم گیری و مدیریت مالیتون هم بهتر میشه ولی بازم تکرار میکنم زیاده روی نکنید و تعادل رو حفظ کنید و امیدوارم اگه تو همچین خانوادهای دارید عذاب میکشید بهترین ها براتون اتفاق بیوفته.
- 🤗
پیام بچه هایی که راجب دانشگاه های راه دور و نزدیک حرف زدن بودن رو دیدم و خواستم یه چیزی بگم.
من حدود دو ساله دانشگاه را دور قبول شدم، از همون اول هم توی انتخاب رشته دانشگاه شهر خودمون رو آخر آخر آخر زده بودم.
برای یه سری از بچه ها که محیط خانواده سمیه. یا میخوان استقلال خودشونو داشته باشن یا اینکه عقاید مذهبیشون با خانوادشون فرق داره و حتی پوشش مورد نظرشونم نمیتونن با خیال راحت کنار خانواده داشته باشن باید بگم که دانشگاه راه دور بهترین گزینهست.
خیلی سختی داره بچه ها خصوصا اگه مثل من دوازده ساعت راهتون دور باشه ولی همچنان تک تک اون سختیا بهتر از موندن توی محیط سمی و خفقان آور و از دست دادن سلامت روانتونه.
البته ما وضعیت مالیمون چندان تعریفی نداره و خب طبیعتا این سختی برای من بیشتره، با این حال من بازم سلامت روانم رو انتخاب میکنم.
اگر محیط خانوادتون خوبه و باهاش اوکی اید، خودتونو با دانشگاه راه دور اذیت نکنید اما اگه مثل من تنها راه جداییتون دانشگاهه، این بهترین و کم خطر ترین مسیره فقط حواستون باشه از ازادیتون سو استفاده نکنید و توی هیچ چیزی زیاده روی نکنید خصوصا اگه مثل من دانشگاه مقصدتون تو شهر کوچیکیه، سریع تو کل دانشگاه حاشیه براتون ایجاد میشه.
یه سری کارای جدید رو امتحان کنید اما اصلا اصلا اصلا تا جای ممکن غیر قانونی نباشه مثل گل و مشروب و مواد و پارتی و ...
چون اگه بگیرنتون و شمام کسیو اینجا نداشته باشید خیلی براتون بد میشه.
تعادل رو حفظ کنید و تو اون چند سال سعی کنید دور از چشم خانوادتون تا میتونین پس انداز کنید تا بعد از اتمام تحصیل که برگشتین شهرتون و خواستین شغل پیدا کنید، سریع خونه جدا بگیرید.
خیلیا رو اینجا دیدم که کلا برنگشتن و همونجا با ارتباط با اساتید شغل پیدا کردن و همونجا خونه گرفتن، اینم راه خوبیه اگه کلا نمیخواید برگردید .
خلاصه که این سالم ترین راهه برای جدایی از خانواده سمی.
خیلی خیلی خیلی بهتر از استفاده از راه فرار ازدواجه. خصوصا اگه دختر هستین ازدواج اصلا راه مناسبی برای فرار از اون محیط نیست اصلا این اشتباهو نکنید.
استقلال و تصمیم گیری و مدیریت مالیتون هم بهتر میشه ولی بازم تکرار میکنم زیاده روی نکنید و تعادل رو حفظ کنید و امیدوارم اگه تو همچین خانوادهای دارید عذاب میکشید بهترین ها براتون اتفاق بیوفته.
- 🤗
تجربههای حرفهای
0
پسند
نظرات
937 نظردقیقاااا🥲
یک نفر که در امن بودنش تردید هست و احتمال صدمه زدن روحی و زندگی بیشتری نسبت به گزینه فعلی داره
یکیشو با مشورت چند مشاور و اتکا به عقلانیت انتخاب کن . اینو هم در نظر بگیر که همین تفاوت ها باعث میشه که طرف همیشه بخاطر نکه داشتنت خیلی بیشتر مواظب دلت و زندگیت خواهد بود .
عقل حکم میکند بین کسی که ما رو دوست داره و اونیکه ما دوستش داریم ولی اون نه کدوم رو انتخاب کنیم ؟!
من نمونه این تفاوت رو در بستگان دور دارم شوهر 167 سانتیمتر و خانم که درسن رشد ازدواج کرد و هنوز داشت قد می کشید 189 !!! 35 سال هست دارن باهم زندگی میکنن یکبار بهم بی احترامی نکردن نوه دارن و اگر کسی به این تفاوت قد بخنده خودشون اول میخندن و تمسخر دیگران رو خنثی میکنن .
با جمیع این شرایط تصمیم گیرنده نهایی خودت هستی عزیزم
چند نمونه رو بهم بگو
منظورت چه کارایه؟