این‌که زخم‌های ناشی از تروماهای خانوادگی دیرتر التیام پیدا می‌کنن، اصلاً اتفاقی نیست.
چون در این‌جا رنج با عشق گره خورده و خشم و وابستگی هم‌زمان در تو فعال شده، به‌عبارت دیگه کسانی تو رو عمیقاً زخمی کرده‌ان که، تو با اون‌ها پیوند قلبی داری و از دست دادنشون تو رو میترسونه ...

کسی که در خانواده همیشه به‌عنوان گناه‌کار یا مقصر شناخته میشه، معمولاً آینه‌ی ناخودآگاه خانواده‌‌ست. یعنی، دیگر اعضای خانواده همه‌ی نقص‌ها، شرمندگی‌ها، ضعف‌ها، ناکامی‌ها و خشم‌های سرکوب‌شده‌شون رو روی او می‌اندازن، تا مشکل اصلی دیده نشود.
در بسیاری از موارد این فرد نه‌تنها مشکل‌دار نیست، بلکه تنها کسیه که حقیقت رو به‌درستی می‌بینه و بقیه با مقصر کردن او، به‌نوعی شلوغی و آشفتگی درونی‌شون رو روی شانه‌های او حمل می‌کنن.
جالب‌ اینجاست که،
این افراد وقتی از خانواده فاصله می‌گیرن، به‌مراتب قوی‌تر و موفق‌تر می‌شن، چون بالاخره می‌ تونن صدای واقعی خودشون رو بشنون.

ان شاءالله آدما خوب زیاد ببینی نظرت عوض بشه

من یه سیلی بخورم راز همسایمونم لو دادم😂😂

هر کسی هم فرکانسش جذب میکنه اگه مرد میخای زن باش در غیر اینصورت ادعایی نمیتونی بکنی

متاسفانه حق

خداروشکر
ایشالاهمیشه همینجوری باشه

عه پس مثل موشعلی نبودی

حالا دیگه بماند

واقعا

منم
ولی تا دیدم همگی خوب بودن خدا رو‌شکر